Odpowiedzialna gra i pomoc

Ta strona nie jest o tym, jak grać, lecz o tym, jak zachować kontrolę i gdzie znaleźć wsparcie, jeśli się wymyka. Jeśli hazard przestał być tylko rozrywką, nie ma w tym nic wstydliwego, nie jesteś sam/a, a pomoc istnieje. Poniżej — spokojne kroki i zweryfikowane zasoby.

Nie jesteś sam/a

Problemy z hazardem przytrafiają się najróżniejszym ludziom i nic nie mówią o słabości ani głupocie — mają zrozumiałe mechanizmy psychologiczne, część z nich omawiamy w artykułach o wariancji i mitach o strategiach. Najważniejsze, by wiedzieć: da się z tym poradzić, a sięgnięcie po pomoc to rozsądny i dojrzały krok, a nie powód do wstydu.

Nie oceniamy i nie pouczamy. Celem tej strony jest łagodnie pomóc Ci się zorientować i podpowiedzieć, gdzie można się zwrócić.

Kiedy być czujnym

Kilka oznak, że gra może wymykać się spod kontroli. Nie trzeba stawiać sobie „diagnozy” — jeśli coś rezonuje, to po prostu powód, by zrobić przerwę:

• stawki rosną, by odegrać to, co stracono;
• w grę idą pieniądze odłożone na co innego albo pożyczone;
• nie potrafisz przestać, choć chcesz;
• gra zajmuje myśli w ciągu dnia i przeszkadza w śnie, pracy lub nauce;
• musisz ukrywać przed bliskimi skalę swojej gry;
• po graniu przychodzą poczucie winy, lęk lub obniżony nastrój.

Jeśli rozpoznajesz kilka punktów, to nie wyrok, lecz sygnał, by zwolnić i — w razie potrzeby — sięgnąć po wsparcie, spokojnie i bez oceniania siebie.

Narzędzia samokontroli

Kilka praktycznych środków, które pomagają utrzymać się w granicach lub zrobić przerwę:

• Limity. W koncie u operatora niemal zawsze można ustawić limity depozytu, straty i czasu gry, a także przypomnienia o czasie.
• Tajm-aut i samowykluczenie. Krótka przerwa lub dobrowolny zakaz własnego dostępu na miesiące — u operatora, a w Polsce dodatkowo poprzez państwowy rejestr osób wykluczonych z gier hazardowych, z którym powiązani są licencjonowani operatorzy.
• Blokowanie dostępu. Specjalne aplikacje blokujące zamykają dostęp do stron hazardowych na Twoich urządzeniach.
• Kontrola pieniędzy. Nie pożyczaj, by grać, wyłącz automatyczne zasilenia, a w razie potrzeby poproś bliską osobę o pomoc w zarządzaniu finansami przez jakiś czas.
• Zastąpienie nawyku. Zdecyduj z wyprzedzeniem, co robić zamiast gry w tych momentach, w których zwykle ciągnie Cię do grania.

Gdzie się zwrócić

Poniżej niezależne formy wsparcia w problemach z hazardem — dostępne w Polsce oraz międzynarodowo. Są zwykle bezpłatne, a kontakt z nimi poufny; dokładne warunki podane są na stronach organizacji.

• Telefon zaufania dla osób z uzależnieniami behawioralnymi — 801 889 880 — bezpłatna, anonimowa pomoc telefoniczna (czynny codziennie w godz. 17:00–22:00). Prowadzony przez Instytut Psychologii Zdrowia Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, finansowany ze środków Funduszu Rozwiązywania Problemów Hazardowych. Dzwonić mogą też bliscy osób grających.
• Ogólnopolski Telefon Zaufania „Uzależnienia” — 800 199 990 — bezpłatna infolinia informacyjno-wsparciowa dla osób z problemem uzależnienia i ich rodzin.
• Anonimowi Hazardziści — wspólnota wsparcia rówieśniczego działająca w programie 12 kroków; bezpłatne mityngi stacjonarne w wielu miastach oraz spotkania online dla osób, które chcą przestać grać.
• uzaleznieniabehawioralne.pl — portal informacyjny o uzależnieniach behawioralnych (w tym hazardzie) z materiałami i wskazówkami, gdzie szukać pomocy.
• Gambling Therapy — bezpłatne wsparcie online dostępne na całym świecie, w kilku językach. Wygodny punkt wejścia, jeśli chcesz porozmawiać i uzyskać pomoc przez internet.

Poza tym narzędzia samokontroli (limity, tajm-auty, samowykluczenie) są niemal zawsze dostępne w koncie u samego operatora. W nagłej sytuacji, gdy zagrożone jest zdrowie lub życie, dzwoń pod numer alarmowy 112.

Jedna rozmowa z telefonem zaufania często zdejmuje więcej napięcia niż tygodnie prób radzenia sobie w pojedynkę.

Gdy bliski za dużo gra

Wspieranie bliskiej osoby bywa nie łatwiejsze niż radzenie sobie samemu. Kilka wskazówek:

• Bez oskarżeń. Ocenianie i ultimata zwykle zwiększają skrytość; łagodniej działa spokojna rozmowa o Twoim niepokoju.
• Mów o sobie. „Martwię się” jest odbierane inaczej niż „brak ci silnej woli”; ważne, by osoba czuła zaangażowanie, a nie presję.
• Proponuj, nie zmuszaj. Pokaż zasoby pomocy i narzędzia samokontroli, ale decyzję zostaw osobie.
• Zadbaj o siebie. Wsparcie istnieje też dla rodzin i bliskich osób grających — także oni mogą skorzystać z telefonu zaufania 801 889 880 lub grup wsparcia.

I na koniec. Matematyka hazardu jest zbudowana tak, że wygrana na dystansie nie istnieje — ale to nie powód do rozpaczy, lecz powód, by nie traktować gry jako źródła dochodu. Jeśli gra przestała sprawiać radość, zrobienie przerwy i sięgnięcie po pomoc to spokojna, rozsądna decyzja. Nie jesteś sam/a, a to da się naprawić.

Najczęstsze pytania